nl | gb | fr


Oplossingsgerichte therapie

Het in woorden weergeven van wat er speelt (verbaliseren) geeft betekenis aan de werkelijkheid. Als aan een beleving slechts op één manier betekenis gegeven kan worden, kan dit een betekenisverlening zijn waar men onder lijdt. Vanuit het oplossingsgericht perspectief worden keuzemogelijkheden geïntroduceerd, waarbij altijd aangesloten wordt bij de krachten en hulpbronnen van de cliënt zelf.

Voor problemen geldt dat er meerdere oplossingen mogelijk zijn en dat het analyseren van de verschillende oplossingen zinvoller is dan het analyseren van het probleem. Hierbij is de cliënt zelf de deskundige; hij is degene die zijn doel bepaalt en de weg op dit te bereiken.

Uitgangspunten zijn:

  • De instemming van de cliënt wordt boven alles gerespecteerd
  • De cliënt heeft zelfhelende capaciteiten
  • Oplossingen hebben vaak niets te maken met het probleem
  • Het kunnen maken van keuzes bevordert het psychisch welbevinden

Voor sommige moeilijkheden zijn geen haalbare oplossingen voorhanden. Traumatische ervaringen in het verleden zijn onomkeerbaar. Dit kan gelden voor vroeger gemaakte keuzes voor partners, kinderen of beroep. Ook cultuur, geslacht, leeftijd, de plaats en het tijdperk waarin we leven, onze socioculturele achtergrond en opvoeding zijn gegevens die niet "op te lossen" zijn. Het onderscheid tussen problemen en beperkingen behoedt therapeuten en cliënten ervoor om beperkingen te willen oplossen en zo verzeild te raken in eindeloze therapieën. Samen met cliënten onderzoekt Birgitte Beelen hoe zij kunnen omgaan met beperkingen zodat deze minder leed bezorgen en wordt nagegaan hoeveel tijd ze eraan willen besteden.